Έρευνα αιχμής

Με βάση όλα όσα έχουν προαναφερθεί, οι καινοτόμες γνώσεις, ιδέες και έννοιες της προτεινόμενης έρευνας συνίστανται στα παρακάτω:

α. Η παρούσα έρευνα ανταποκρίνεται στη σύγχρονη ανάγκη διερεύνησης για τη χρήση και κατάχρηση του αρχαιολογικού παρελθόντος στις αναδυόμενες ή υπό συνεχή αλλαγή τουριστικές οικονομίες των νησιωτικών περιοχών της Ανατολικής Μεσογείου. Κυρίως στους τρόπους που επανατροφοδοτεί αντιλήψεις του ‘ανήκειν’ και της ‘αίσθησης του τόπου’ σε αντιπαράθεση με έναν λόγο περί συνεχούς κινητικότητας, ρευστότητας και κατάρρευσης των χωρικών/τοπικών επικρατειών.

β. Η βιωματικότητα και υλικότητα του χρόνου και του χώρου μέσα από την αρχαιολογική δράση αλλά και η βιωματικότητα της ίδιας της αρχαιολογίας ως επιστήμης και πρακτικής δίνει νέο περιεχόμενο στην έννοια της ΄πολιτικοποίησης’ των επιστημών αλλά και στην ‘πολιτικοποίηση’ των υποκειμένων.

γ. Η ‘νησιωτικότητα’ ως -υπό συνεχή διαπραγμάτευση- έννοια, με ανοιχτό νοηματικό περιεχόμενο, υπό το ερευνητικό πρίσμα της Δημόσιας Αρχαιολογίας, και Ανθρωπολογίας του Τουρισμού, διαμορφώνει ένα πολύ χρήσιμο πλαίσιο κριτικής σκέψης και επανεξέτασης πολλών παγιωμένων αντιλήψεων για τις κοινωνίες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.

δ. Έννοιες, όπως, ‘τουρισμός’, ‘πολυπολιτισμικότητα’, ‘παγκοσμιότητα’, ΄τοπικότητα’, που έχουν πολυχρησιμοποιηθεί στο πλαίσιο των τουριστικών σπουδών και με βάση εννοιολογήσεις από μια διεθνή εμπειρία σε πρώην αποικιοκρατούμενες περιοχές, εμπλουτίζονται στην παρούσα έρευνα από την ελληνική εμπειρία, από τα νέα εθνογραφικά δεδομένα, τις διεπιστημονικές προσεγγίσεις και μεθοδολογίες και επανεξετάζονται κριτικά.

ε. Η διερεύνηση των μελετών περίπτωσης που προτείνονται στην παρούσα έρευνα θα δημιουργήσει μια νέα βάση αντίληψης ‘τουριστικών αρχαιολογικών’ τόπων και τοπίων, καθώς πρόκειται για πολύ δυναμικές περιπτώσεις στην παραγωγή δεδομένων και ευρημάτων, όπως και περιοχών που αποτελούν η κάθε μια ξεχωριστά τόπους πολιτιστικής κληρονομιάς που είναι ‘ανοιχτοί’ στην ερμηνεία τους στο χρόνο, από διαφορετικές ομάδες πληθυσμού.