Πρωτοτυπία και καινοτόμες πτυχές

Η πρωτοτυπία της συνολικής έρευνας έγκειται στη διεπιστημονικότητά της, στην παραγωγή πρωτότυπης γνώσης από την ανάλυση πρωτογενών δεδομένων και μεταδεδομένων που δεν έχουν αναλυθεί (νέες αρχειακές πηγές), στη σύνδεση με δυναμικές τουριστικές αγορές και την κατάδειξη της κοινωνικής/πολιτισμικής αλλαγής που συμβαίνει στην ελληνική επικράτεια την παρούσα ιστορική περίοδο.

Πιο συγκεκριμένα:

α. Η διεπιστημονικότητα, τα πολλαπλά αναλυτικά φίλτρα από τη Δημόσια Αρχαιολογία, και την Ανθρωπολογία του Τουρισμού, τα εννοιολογικά πλαίσια από τις παραπάνω επιστημονικές περιοχές ανοίγουν τον επιστημονικό ορίζοντα της ερευνητικής θεματικής σε διαστάσεις που διασταυρώνονται οι πολιτικές για τον πολιτισμό, ο επαναπροσδιορισμός της αρχαιολογικής πρακτικής, η αναστοχαστικότητα για την τουριστική ανάπτυξη και τις μεταβολές που αυτή επιφέρει στις κοινωνίες. Πρόκειται δηλαδή για διεπιστημονικές διασταυρώσεις με έντονο πολιτικό χαρακτήρα με την ευρεία έννοια, καθώς είναι πλέον κεντρικής σημασίας στις κοινωνικές επιστήμες να εντοπισθούν οι τόποι και οι τρόποι που τα υποκείμενα, μέσα από τις χρήσεις του παρελθόντος, τις συλλογικές μνήμες, τις αναπαραστάσεις, τους νέους δεσμούς με το τοπικό, το εθνικό και το παγκόσμιο, επανατοποθετούνται ‘ως πολίτες’ μέσα στα περιβάλλοντα κρίσης και ασταθούς δημοκρατίας.

β. Καθώς ο λόγος περί ‘οικονομίας’ -και δη τουριστικής- είναι κυρίαρχος στην Ευρώπη και την Ελλάδα, η παρούσα έρευνα θα αναδείξει την πολιτισμική διάσταση αυτού του λόγου, που δεν αφορά μόνο νούμερα και στατιστικές, αλλά ανθρώπινα σύνολα, ιστορικές κοινωνίες, υπό διαμόρφωση πολιτικές συνειδήσεις με άξονα τις επιστήμες εκείνες που δίνουν τον ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα στην απρόσωπη ελεύθερη αγορά. Η αρχαιολογία και η κοινωνική ανθρωπολογία βρίσκονται στη βάση της μεγάλης συζήτησης όπου η οικονομία οφείλει να επανενταχθεί στη σφαίρα του πολιτικού.

γ. Η προτεινόμενη έρευνα πρόκειται να καλύψει ένα μεγάλο κενό γνώσης της σύγχρονης πολιτισμικής πραγματικότητας του νησιώτικου χώρου του Αιγαίου.

Πιο συγκεκριμένα:

Από τη σκοπιά της Δημόσιας Αρχαιολογίας και Ανθρωπολογίας του Τουρισμού, η Δήλος και η Ρήνεια δεν έχουν τύχει συστηματικής μελέτης σε σχέση με τις πολλές και διαφορετικές ταυτότητες που απέκτησαν διαχρονικά ως νησιά.

Σε μια παρόμοια προοπτική, το Μεγανήσι Λευκάδας, και εν γένει ο χώρος του Ιονίου, είναι απόν από τη γενική βιβλιογραφία από το 1980.